zaterdag 2 december 2017

Een vervelende wending.

Zoals jullie hebben kunnen lezen, is onze oversteek van Banjul naar Domburg voorspoedig van start gegaan. Wat we nog niet hadden vermeld is dat Peter aan het einde van de tweede dag toch weer last van nierstenen heedt. Nadat we het eerst hebben aangekeken, hebben we op een gegeven moment toch contact gezocht met een tweetal artsen op de wal in Nederland. Het advies is om de koers naar Praia op Santiago te verleggen, omdat daar een uroloog in het ziekenhuis werkt. Na ruim 100 mijl komen we op 30 november vroeg in de ochtend bij de baai van Praia aan.

We vinden alledrie direct de sfeer niet goed en besluiten midden in de baai te ankeren. Direct daarna heeft Monique, Peter en Femmie bij de visafslag afgezet en is teruggevaren naar De Liefde. Het ziekenhuis is tien minuten lopen en daar worden we geholpen met af en toe een flinke wachttijd.

Nadat we bij de boot terug zijn, overleggen we of we meteen vertrekken, het is dan vier uur in de middag, maar dat is eigenlijk geen optie. Monique heeft de nacht ervoor bijna de hele nacht wacht gelopen en heeft wat rust nodig. We besluiten om de volgende dag bij het eerste licht te vertrekken om onze overtocht voort te zetten.

Helaas loopt alles anders. Na een heerlijk avondje film kijken gaan we vroeg naar bed. Rond 24:00 uur horen we iets in de salon, we denken dat Femmie wakker is geworden. Niks is minder waar. We hebben twee indringers aan boord.

We zullen jullie de details besparen, maar de twee uren die volgen zijn een echte nachtmerrie. Ware het niet dat dit geen droom is maar waarheid. De overvallers nemen geld en waardevolle spullen mee en zwemmen daarna naar de kant.

Lichamelijk gaat het redelijk tot goed met ons. Psychisch kunnen we dat nog niet zeggen.

We besluiten om direct ankerop te gaan en naar onze medevertrekkers en vrienden in Mindelo te zeilen. Helaas ook geen superveilige plek, maar we kunnen de overtocht niet direct hervatten en in Mindelo worden we de volgende nacht hartverwarmend ontvangen en ook ondervinden we heel veel liefde en steun.

De komende dagen blijven we nog hier en zoals het er nu uit ziet hervatten we aan het einde van de eerste decemberweek onze overtocht. Samen met de andere vertrekkers. We vertrouwen erop dat we onze onbevangenheid en geluk snel weer hervinden. 

1 opmerking:

  1. Wat naar! Het leven kan niet altijd zonneschijn zijn. Maar dit is wel erg veel regen. Succes en sterkte met de verwerking!

    BeantwoordenVerwijderen